یک آزمایش 37 ساله گرم شدن خاک در ماساچوست نشان می دهد که گرم شدن طولانی مدت می تواند اشکال کربن خاک را که قبلاً در برابر تجزیه مقاوم بودند، بی ثبات کند. این فرآیند ممکن است یک حلقه بازخورد اضافی ایجاد کند که تغییرات آب و هوایی را تسریع می کند.
از اواخر دهه 1980، محققان در جنگل هاروارد، قطعات خاک زیرزمینی را 5 درجه (9 درجه فارنهایت) بالاتر از دمای محیط گرم کردند و طولانی‌ترین{3}}آزمایش گرمایش خاک در جهان را ایجاد کردند. این مطالعه نشان می‌دهد که دهه‌ها دماهای بالا فعالیت میکروبی را تغییر داده و میکروب‌ها را قادر می‌سازد تا مواد آلی پایدار را تجزیه کرده و دی اکسید کربن اضافی را در جو آزاد کنند.
محققان اظهار داشتند: «خاک در سطح جهانی کربن بیشتری نسبت به اتمسفر و تمام زندگی گیاهان روی هم دارد.» آنها خاطرنشان کردند که تجزیه تدریجی این ذخایر کربن تنها پس از چندین دهه گرم شدن مداوم آشکار شد. این یافته‌ها فرضیات دیرینه مبنی بر اینکه اشکال خاصی از مواد آلی خاک به طور موثر برای قرن‌ها جدا شده‌اند را به چالش می‌کشد.
جری ملیلو، دانشمند برجسته در آزمایشگاه بیولوژیکی دریایی و یکی از نویسندگان{0}}این مطالعه، توضیح داد که میکروب‌ها نقش اصلی را در بازیافت مواد مغذی و تجزیه مواد آلی در اکوسیستم‌های جنگلی ایفا می‌کنند. همانطور که گرمایش جوامع میکروبی را تغییر می دهد، از دست دادن کربن خاک ممکن است تسریع شود. محققان همچنین خاطرنشان کردند که گنجاندن این واکنش‌های بلند مدت خاک در مدل‌های اقلیمی می‌تواند پیش‌بینی گرمایش آینده را بهبود بخشد.
این مطالعه با عنوان «سه دهه گرم شدن مداوم در جنگل‌های معتدل، اشکال پایدار ماده آلی خاک را بی‌ثبات می‌کند» در ۷ آوریل ۲۰۲۶ در Science of The Total Environment منتشر شد.
