مقدمه ای بر کود نیتروژن

کود نیتروژن به کود واحدی اطلاق می‌شود که از نیتروژن (N) به عنوان جزء اصلی استفاده می‌کند و دارای مقدار مشخصی از نیتروژن است که می‌تواند تغذیه نیتروژن گیاه را هنگام استفاده در خاک تأمین کند. کود نیتروژن گونه کودی با بیشترین تولید و مصرف در جهان است. مقدار مناسب کود نیتروژن نقش مهمی در افزایش عملکرد محصول و بهبود کیفیت محصولات کشاورزی دارد. کودهای نیتروژن را می توان بر اساس گروه های حاوی نیتروژن به کودهای نیتروژن آمونیاکی، کودهای نیتروژن آمونیومی، کودهای نیتروژن نیتراته، کودهای نیتروژن نیترات آمونیوم، کودهای نیتروژن سیانامیدی و کودهای نیتروژن آمیدی تقسیم کرد. ماده اولیه اصلی برای تولید کود شیمیایی نیتروژن آمونیاک مصنوعی است (دستگاه فرآیند Haber برای تولید آمونیاک مصنوعی در سال 1909 ساخته شد و اولین بار در آلمان صنعتی شد و اساس صنعت کود نیتروژن شد). در دهه های 1940 و 1950، سولفات آمونیوم مهمترین کود نیتروژن بود. در دهه 1960 نیترات آمونیوم اضافه شد. از دهه 1970، اوره به کود نیتروژن غالب تبدیل شده است. بی کربنات آمونیوم یکی از ارقام اصلی کود نیتروژن بود که در دهه 1980 در چین تولید شد.