چرا باغ تابستانی شما به شکست ادامه می دهد؟

تماس های تلفنی از اواخر ژوئن شروع شد. یکی از همسایه ها به من گفت: گوجه فرنگی های من در حال مرگ هستند. دیگری گفت: فلفل ها وحشتناک به نظر می رسند. در طول این سال ها ده ها بار همین داستان را شنیده ام. باغبانان خوب، با پیروی از تمام توصیه های صحیح، مشاهده می کنند که با وجود تمام تلاش های خود، رنگ های قهوه ای رنگ شده را تماشا می کنند.

طبق گزارش مرکز ملی کاهش خشکسالی، بیش از 40 درصد از ایالات متحده در طول ماه های معمولی تابستان شرایط خشکسالی متوسط ​​تا شدید را تجربه می کنند. با این حال، بیشتر باغبان‌ها هنوز هم گونه‌های{2}}گرسنه آب را می‌کارند که از آب و هوای خنک و مرطوب سرچشمه می‌گیرند. مانند تلاش برای پرورش ماهی های استوایی در حوضچه های بیابانی. گیاهان به سادگی برای شرایطی که با آن روبرو هستند مجهز نیستند.

راه حل آب بیشتر یا سیستم های آبیاری بهتر نیست. باغبانان باهوش بهترین سبزیجات را برای آب و هوای خشک انتخاب می کنند که در شرایط استرس رشد کرده اند. دکتر لیندا چالکر-اسکات از دانشگاه ایالتی واشنگتن دهه‌ها را صرف مطالعه روی گیاهان متحمل به خشکی{4}} کرده است. تحقیقات او نشان می دهد که بسیاری از سبزیجات هنگامی که تحت تنش خفیف آبی رشد می کنند، ترکیبات طعم بهتری تولید می کنند.

من این درس را در سال 1995 به روشی پرهزینه یاد گرفتم. آن تابستان، تقریباً نیمی از محصول سبزیجاتم را به دلیل خشکسالی غیرمنتظره از دست دادم. بیمه خسارت آب و هوا را پوشش نمی داد و من مجبور شدم به مشتریانم توضیح دهم که چرا سبزیجات مورد علاقه آنها در دسترس نیست. آن شکست به من آموخت که به قدرت انتخاب گیاه احترام بگذارم. سال بعد، شروع به آزمایش گیاهان سبزی{4}}متحمل به گرما و سبزیجات کم آب-برای رشد کردم.

7 سبزی مقاوم در برابر خشکسالی-

1. گوجه فرنگی: بازمانده ای که همه را شگفت زده کرد

رابطه من با گوجه فرنگی های مقاوم به خشکی{0}}با یک اشتباه شروع شد. در سال 2003، فراموش کردم آبیاری بخشی از مزرعه‌ام را که با گوجه‌فرنگی «چروکی پرپل» کاشته شده بود، راه‌اندازی کنم. تا زمانی که متوجه اشتباهم شدم، گیاهان سه هفته فقط با بارندگی طبیعی رفتند. من انتظار ضرر کلی را داشتم، اما در عوض طعم‌دهنده‌ترین گوجه‌فرنگی‌هایی را که تا به حال پرورش داده‌ام پیدا کردم.

راز در ژنتیک گوجه فرنگی نهفته است. گوجه‌فرنگی‌های وحشی از مناطق خشک ساحلی غرب آمریکای جنوبی سرچشمه می‌گیرند، جایی که سیستم‌های ریشه‌ای گسترده و استفاده کارآمد از آب ایجاد کردند. گونه های مدرن هنوز این ویژگی های بقا را دارند. هنگامی که یک نهال گوجه فرنگی را عمیق می کارید و دو سوم ساقه را دفن می کنید، رشد ریشه ای عظیم را آغاز می کنید که می تواند تا چهار فوت یا بیشتر برسد.

دکتر هری کلی از دانشگاه فلوریدا ترکیبات طعم گوجه فرنگی را برای بیش از دو دهه مطالعه کرده است. تحقیقات او نشان می دهد که استرس خفیف آب، غلظت ترکیبات طعم دهنده را افزایش می دهد که طعم گوجه فرنگی را شبیه گوجه فرنگی می کند. او توضیح می‌دهد: «بهترین-گوجه‌فرنگی‌ها اغلب آن‌هایی هستند که به اندازه کافی تحت فشار قرار گرفته‌اند تا قندها و اسیدهای خود را متمرکز کنند.

انواعی که ارائه می کنند:'Early Girl' محصولات قابل اعتمادی را با حداقل آب تولید می کند. «سلبریتی» بهتر از بسیاری از انواع مشخص، گرما و خشکسالی را کنترل می کند. برای دوستداران میراث، «Brandywine» و «Cherokee Purple» طعمی باورنکردنی در شرایط خشکسالی ایجاد می کنند.

پس از رسیدن دمای خاک به 60 درجه فارنهایت، گوجه فرنگی را به طور مداوم بکارید. سوراخ هایی به عرض دو برابر توپ ریشه حفر کنید و یک مشت کمپوست اضافه کنید. در هنگام کاشت آبیاری عمیق انجام دهید، سپس به تدریج تعداد دفعات را کاهش دهید و در هر جلسه آبیاری مقدار آن را افزایش دهید. یک لایه 4 اینچی از مالچ ارگانیک در اطراف هر گیاه نیاز به آب را تا 50٪ کاهش می دهد.

2. فلفل: قهرمانان گرما که به تولید ادامه می دهند

فلفل دروازه من برای باغبانی موفق خشکسالی شد. در سال 1998، من هر دو نوع فلفل شیرین و تند را در یک بخش مزرعه با آبیاری ضعیف کاشتم. فلفل های تند رشد کردند در حالی که فلفل های شیرین فقط زنده ماندند. آن تجربه به من آموخت که همه سبزیجاتی که در گرما رشد می کنند برابر نیستند.

فلفل تند دارای مزایای طبیعی برای تحمل خشکی است. برگ های کوچکتر آنها از دست دادن آب از طریق تعرق را کاهش می دهد. پوشش مومی روی برگ فلفل مانند یک ضد آفتاب طبیعی عمل می کند و گرما را منعکس می کند و در عین حال رطوبت را می پوشاند. بسیاری از واریته ها در مناطقی به وجود آمدند که زنده ماندن از خشکسالی برای بقای گونه ها ضروری بود.

به گفته موسسه فلفل شیلی در دانشگاه ایالتی نیومکزیکو، تولید کپسایسین، ترکیبی که فلفل ها را تند می کند، تحت تنش خشکی افزایش می یابد. گیاهانی که با محدودیت های آبی مواجه هستند انرژی خود را برای تولید ترکیبات دفاعی قوی تر متمرکز می کنند. این پاسخ بیولوژیکی به این معنی است که فلفل‌های تند{2}}تحت تنش خشکی اغلب طعم‌های شدیدتری نسبت به همتایان خود که به خوبی آبیاری می‌شوند ارائه می‌دهند.

برندگان برای شرایط خشک:Jalapeños به طور مداوم با حداقل آب تولید می کند. Serranos گرمای شدید را بهتر از بسیاری از انواع مختلف تحمل می کند. برای فلفل های شیرین، "Gypsy" و "Cubanelle" بهترین تحمل به خشکی را ارائه می دهند. فلفل‌های «ماهی»، گونه‌ای ارثی از منطقه خلیج چساپیک، می‌توانند در شرایطی زنده بمانند که گونه‌های دیگر را از بین ببرد.

پس از گرم شدن خاک تا دمای 65 درجه فارنهایت، فلفل را در آفتاب کامل بکارید. گیاهان را در فاصله 18 تا 24 اینچ از هم قرار دهید تا گردش هوا خوب باشد. به جای آبیاری کم عمق، یک بار در هفته آبیاری عمیق انجام دهید. گیاهان ممکن است در طول اوج گرمای بعد از ظهر کمی پژمرده شوند، اما با کاهش دما بهبود می یابند.

3. بادمجان: داستان موفقیت مدیترانه

بادمجان به من آموخت که سبزیجات با شهرت عجیب و غریب می توانند به طرز شگفت آوری کاربردی باشند. اولین محصول موفق بادمجان من در تابستان خشکسالی سال 2007 اتفاق افتاد. در حالی که سایر سبزیجات با مشکل مواجه بودند، بادمجان های من با نصف آبی که قبلا به آنها می دادم به وفور تولید می کردند.

کلید موفقیت بادمجان در انتخاب و زمان بندی مناسب انواع مختلف نهفته است. گونه های ژاپنی مانند "Ichiban" و "Orient Express" در مقایسه با انواع کره های بزرگ، تحمل خشکی عالی را نشان می دهند. گیاهان ریشه های عمیقی ایجاد می کنند که به دنبال رطوبت هستند در حالی که ساقه های ضخیم آب را برای دوره های خشک ذخیره می کنند.

تحقیقات دانشگاه کالیفرنیا، دیویس نشان می‌دهد که بادمجان‌هایی که تحت تنش خشکی کنترل‌شده رشد می‌کنند، سطوح بالاتری از آنتوسیانین‌ها، آنتی‌اکسیدان‌هایی که رنگ بنفش متمایز را به بادمجان می‌دهند، تولید می‌کنند. مطالعات دکتر دایان بارت نشان می‌دهد که بادمجان‌های تحت تنش خشکی-می‌توانند تا 30 درصد بیشتر از گیاهانی که به خوبی آبیاری می‌شوند دارای ترکیبات مفیدتری باشند.

انواع قابل اعتماد:'Ichiban' میوه های بلند و باریک با طعم عالی تولید می کند. Orient Express تولید زودتر و تحمل گرما خوب را ارائه می دهد. "پینگ تونگ" از تایوان گرمای شدید را بهتر از بسیاری از انواع مختلف کنترل می کند. برای میوه‌های بزرگ‌تر، «زیبایی سیاه» پس از تثبیت به خوبی کار می‌کند.

بادمجان را از پیوند به جای کاشت مستقیم شروع کنید. پس از رسیدن دمای خاک به 65 درجه فارنهایت به طور مداوم گیاه را بکارید. در هنگام استقرار مقداری محافظت از باد ارائه دهید. میوه ها را زمانی برداشت کنید که پوست آن براق است و کمی به آن فشار وارد می کند. برداشت منظم، ادامه تولید را در طول فصل تشویق می کند.

4. بامیه: خوشگل جنوبی که هرگز ترک نمی کند

بامیه جایگاه ویژه ای در قلب من دارد زیرا اولین سبزی بود که واقعاً من را متقاعد کرد که محصولات مقاوم به خشکی{0}}از انواع سنتی بهتر عمل کنند. در طول تابستان 2004، گیاهان بامیه من در دمای 103 درجه فارنهایت بدون آبیاری تکمیلی به تولید غلاف ادامه دادند. گیاهان تازه و سالم به نظر می رسیدند در حالی که سایر محصولات در اطراف آنها پژمرده می شدند.

راز تحمل بامیه به خشکی در میراث آفریقایی آن نهفته است. بامیه که بومی مناطق گرم و خشک آفریقا است، استراتژی های بقای خود را توسعه داده است که به خوبی به باغبانان مدرن خدمات می دهد. گیاهان ریشه‌های ریشه‌ای را به عمق خاک می‌فرستند، گاهی اوقات تا چهار فوت به پایین می‌رسند، در حالی که برگ‌های ضخیم و مومی شکل از دست دادن آب را به حداقل می‌رسانند.

با توجه به خدمات تحقیقات کشاورزی USDA، بامیه تحمل گرمایی قابل توجهی از خود نشان می دهد و به تولید گرده زنده در دماهایی ادامه می دهد که سایر محصولات را عقیم می کند. دکتر والترام راولومبولا، دانشمند تحقیقاتی، خاطرنشان می کند که بامیه می تواند بهره وری را در دمای تا 115 درجه فارنهایت حفظ کند و برای باغ های{3}} مقاوم در آب و هوا ایده آل است.

بعد از رسیدن دمای خاک به 70 درجه فارنهایت، بامیه را مستقیماً-بذر کنید. بذرها را در عمق یک اینچ بکارید و گیاهان را با فاصله 12 تا 18 اینچ از هم فاصله دهید. بامیه نیاز به آفتاب کامل و زهکشی خوب دارد. غلاف ها را زمانی که 3-4 اینچ طول دارند برداشت کنید. غلاف های بزرگتر سخت و فیبری می شوند. برداشت منظم گیاهان را در طول فصل بارور نگه می دارد.

5. Swiss Chard: The Colorful Survivor

چغندر سوئیس با تحمل خشکسالی خود در اولین تلاشم برای باغبانی عاقلانه در آب شگفت زده شد. در سال 2001، من یک تکه کوچک از شغال "Bright Lights" را در بخشی از باغم کاشتم که آبیاری کمتری داشت. این گیاهان نه تنها زنده ماندند، بلکه برگ های زیبا و رنگارنگی را در گرم ترین فصل تابستان تولید کردند.

چغندر به همان خانواده چغندر و چغندر قند تعلق دارد، گیاهانی که به دلیل توانایی خود در استخراج رطوبت از خاک به طور موثر شناخته شده اند. برگ های پهن ممکن است در شرایط خشک مانند یک مشکل به نظر برسند، اما چغندر این توانایی را ایجاد کرده است که منافذ برگ خود را در گرم ترین بخش روز ببندد و از دست دادن آب را کاهش دهد و در عین حال فتوسنتز را حفظ کند.

تحقیقات انجام شده در دانشگاه ایالتی کلرادو نشان می دهد که چغندر حتی در شرایط تنش خشکی نیز کیفیت غذایی خود را حفظ می کند. مطالعات دکتر فرانک استوناکر نشان می‌دهد که برگ درخت خشک-تغذیه‌شده ویتامین‌ها و مواد معدنی را متمرکز می‌کند و آن را مغذی‌تر از گیاهانی-که به خوبی آبیاری می‌کنند، می‌کند.

انتخاب های عالی:"Bright Lights" ساقه های{0}رنگی رنگین کمانی و تحمل گرما خوب را ارائه می دهد. "Fordhook Giant" برگ های بزرگی تولید می کند که برای پخت و پز مناسب است. «اسفناج دائمی» اسفناج-مانند برگ‌هایی است که گرما را بهتر از اسفناج واقعی تحمل می‌کنند. چغندر ریواس ترکیبی از ساقه های قرمز جذاب با تحمل عالی به خشکی است.

در هوای گرم، شغال را در نیمه سایه بکارید. آفتاب صبح با سایه بعد از ظهر کاملاً کار می کند. خاک را همیشه مرطوب نگه دارید اما غرق در آب نباشید. برگ های بیرونی را به طور منظم برداشت کنید تا رشد جدید را تشویق کنید. گیاهان می توانند پژمردگی موقت را تحمل کنند و با در دسترس شدن آب به سرعت بهبود می یابند.

6. خیار ارمنی: تاکی که گرما را می زند

خیار ارمنی دیدگاه من را در مورد پرورش خیار در شرایط گرم و خشک تغییر داد. خیار ارمنی از نظر فنی یک خربزه، میوه های دراز و دنده ای تولید می کند که طعم آن شبیه خیارهای ملایم است، اما در تاک هایی رشد می کنند که می توانند در شرایطی که خیارهای معمولی را می کشند، زنده بمانند.

خیار ارمنی را در تابستانی به خصوص وحشیانه در سال 2009 کشف کردم. خیارهای معمولی در باغ من تسلیم گرما شده بودند، اما یک بوته خیار ارمنی به تولید 15 تا 20 میوه در هفته در طول جولای و آگوست ادامه داد. انگورها در 15 فوت زمین پخش شدند و سایه خود را ایجاد کردند و رطوبت خاک را حفظ کردند.

بر اساس برنامه استاد باغبان دانشگاه کالیفرنیا، خیار ارمنی زمانی که تحت تنش آبی خفیف رشد می کند، طعم بهتری پیدا می کند. میوه ها در مقایسه با میوه هایی که با آب فراوان رشد می کنند، بافت بهتر و طعم غلیظ تری دارند. این گیاهان همچنین در برابر بیماری های رایج خیار که در شرایط گرم رشد می کنند، مقاومت قابل توجهی نشان می دهند.

بهترین انواع:"مار نقاشی شده" میوه های راه راه جذابی را ارائه می دهد. "Yard Long" میوه های فوق العاده طولانی تولید می کند که برای برش مناسب است. "سبز تیره" ظاهر سنتی خیار را با تحمل حرارت عالی ارائه می دهد. "ارمنی راه راه" جذابیت بصری را با تولید عالی ترکیب می کند.

خیار ارمنی را در آفتاب کامل با گردش هوای خوب بکارید. داربست های محکمی تهیه کنید یا اجازه دهید تاک ها روی زمین پخش شوند. آبیاری عمیق اما به ندرت، هفته ای یک بار در اوج تابستان. میوه ها را زمانی برداشت کنید که 12 تا 18 اینچ طول داشته باشند تا بهترین طعم و بافت را داشته باشند.

7. خرفه: سوپرغذای فراموش شده

خرفه یکی از نادیده گرفته‌شده‌ترین محصولات گیاهی مقاوم در برابر خشکسالی-در دسترس باغداران مدرن است. خرفه که اغلب به عنوان یک علف هرز رد می شود، در واقع اسیدهای چرب امگا 3 بیشتری نسبت به هر سبزی برگ سبز دیگری فراهم می کند. بعد از اینکه متوجه شدم گیاهان داوطلب در خشک ترین گوشه های باغم چقدر خوب زنده می مانند، عمداً شروع به کشت خرفه کردم.

برگ ها و ساقه های آبدار آب را به طور موثر ذخیره می کنند و به گیاهان اجازه می دهند هفته ها بدون آبیاری زنده بمانند. خرفه می تواند دمای بیش از 100 درجه فارنهایت را تحمل کند و در عین حال به تولید برگ های نرم و مناسب برای سالاد و پخت و پز ادامه دهد. گیاهان در واقع شرایط گرم و خشک را ترجیح می دهند و ممکن است با آبیاری زیاد طعم کمتری پیدا کنند.

دکتر آرتمیس سیموپولوس، رئیس مرکز ژنتیک، تغذیه و سلامت، خرفه را به طور گسترده مورد مطالعه قرار داده است. تحقیقات او نشان می دهد که خرفه حاوی بالاترین میزان اسیدهای چرب امگا 3 در میان سبزیجات سبز رنگ، همراه با مقادیر قابل توجهی ویتامین A، C و E است.

تکنیک‌های صرفه‌جویی در مصرف آب که واقعاً کار می‌کنند

رویکرد من به صرفه جویی در آب از طریق سال ها آزمون و خطا، فصول خشکسالی، و مشاهده دقیق تکنیک هایی که نتایج واقعی را ارائه می دهد، تکامل یافته است. موثرترین استراتژی ترکیبی از انتخاب مناسب گیاه با شیوه های آبیاری هوشمند است.

مالچ‌پاشی عمیق پایه‌ای را برای باغبانی موفق در خشکی فراهم می‌کند. من 4 تا 6 اینچ مالچ ارگانیک را در اطراف همه گیاهان اعمال می کنم و مواد را از ساقه گیاهان دور نگه می دارم تا از مشکلات آفات جلوگیری شود. کاه، برگ‌ها، بریده‌های چمن و خرده‌های چوب همگی خوب عمل می‌کنند. به گفته دانشگاه کالیفرنیا

توسعه تعاونی، مالچ پاشی مناسب می تواند نیاز آب را 50-70 درصد کاهش دهد.

روش های اثبات شده حفاظت از آب:

زمان بندی صحیح آبیاری اثربخشی هر قطره آب را چند برابر می کند. من صبح زود آبیاری می کنم که دمای هوا خنک است و باد آرام است.

آبیاری عصرانه می‌تواند باعث بیماری‌های قارچی شود، در حالی که آبیاری در ظهر بیشتر اثر خود را در اثر تبخیر از دست می‌دهد.

آبیاری عمیق و نادر باعث رشد عمیق ریشه می شود. من به جای آبیاری سبک روزانه یک بار در هفته به طور کامل آبیاری می کنم. پس از هر جلسه آبیاری، خاک باید تا عمق 6-8 اینچ مرطوب باشد. این رویکرد به گیاهان آموزش می دهد تا سیستم های ریشه ای گسترده ای ایجاد کنند که می توانند به رطوبت در سراسر نمایه خاک دسترسی داشته باشند.