از آنجایی که دمای پاییز کاهش مییابد و باغهای سبزی به خواب میروند، کارشناسان باغبانی باغبانهای خانگی را تشویق میکنند تا در برابر اصرار به کاشت و فراموشی زمینهای خود تا بهار مقاومت کنند. در عوض، آنها از استفاده استراتژیک از محصولات پوششی دفاع میکنند{1}}روشی که میتواند به طور چشمگیری سلامت خاک را در حالی که باغها در حال آیش هستند بهبود بخشد.
این رویکرد شامل کاشت محصولات خاصی از اواخر آگوست تا اوایل اکتبر است که برداشت نمیشوند، اما در بهار به خاک بازگردانده میشوند و مواد آلی حیاتی و مواد مغذی به آن اضافه میشود. این محصولات پوششی مزایای متعددی دارند: آنها مواد مغذی تخلیه شده را بازیابی میکنند، از فرسایش خاک جلوگیری میکنند، و یک سد طبیعی در برابر علفهای هرز مهاجم ایجاد میکنند که در غیر این صورت ممکن است بسترهای خالی باغ را در طول زمستان مستعمره کنند.
متخصصان باغبانی توضیح می دهند: «هدف برداشت آنها نیست. این محصولات در بهار در باغ کشت میشوند و خاک بهتری میسازند که در غیر این صورت خالی و بدون محافظت میماند.»
انتخاب محصول پوششی مناسب
باغبانان با گزینه های مختلفی روبرو هستند، از غلات غلات مانند گندم و جو زمستانه گرفته تا حبوباتی مانند شبدر زرشکی و نخود مزرعه. انتخاب تا حد زیادی به منطقه سختی USDA، جدول زمانی مورد نظر کاشت و اینکه آیا باغبان محصولاتی را ترجیح می دهند که به طور طبیعی در زمستان می میرند یا تا کشت بهار زنده می مانند، بستگی دارد.
گونههای کشت شده در زمستان برای باغبانانی که قصد کاشت زودهنگام بهار را دارند، ایدهآل هستند، در حالی که محصولات زمستانگذران برای کسانی که به زمان بیشتری برای برداشتن دیرهنگام-گیاهانی مانند گوجهفرنگی از بستر خود نیاز دارند، مناسب است.
در میان محبوبترین گزینهها، چاودار زمستانه به دلیل سختیاش، جوانهزنی در دمای خاک تا 34 درجه فارنهایت و پذیرش کاشت دیررس پاییز نسبت به بسیاری از گزینهها، متمایز است. گندم زمستانه دارای اثربخشی هزینه{2}}و مهار عالی علف های هرز، به ویژه در بسترهای مرتفع است.
تثبیت نیتروژن و ساختار خاک
گیاهان پوششی حبوبات به دلیل قابلیتهای تثبیت نیتروژن{0}}شان توجه خاصی را به خود جلب کردهاند. شبدر Berseem، گونهای یکساله که به طور طبیعی در زمستان از بین میرود، در اوایل پاییز به سرعت رشد میکند و به تجدید خاک تا بهار کمک میکند. نخود مزرعه-در انواع زرد، خالدار و زمستانی اتریشی موجود است-در حالی که بین 2 تا 4 فوت در سطح باغچه پخش میشود، نیتروژن مقرون به صرفه را افزایش میدهد.
برای باغبانانی که با متراکم شدن خاک مبارزه میکنند، گزینههای براسیکا مانند تربچه دانههای روغنی و شلغم علوفهای ریشههای بزرگی ایجاد میکنند که به طور طبیعی زمین بستهشده را شل میکنند. تربچه دانه روغنی نرخ رشد سریعی را نشان می دهد، اگرچه اگر برنامه های بهاری شامل کاشت کلم بروکلی، کلم یا سایر سبزیجات براسیکا باشد، باید از آن اجتناب شود.
گزینه های بودجه{0}}پسند
ملاحظات هزینه برای باغبانانی که زمین های بزرگ را مدیریت می کنند اهمیت دارد. جو دوسر به عنوان یک گزینه ارزان قیمت با سیستم های ریشه ای فیبری ظاهر می شود که ساختار خاک را می سازد و از فرسایش جلوگیری می کند، اگرچه نسبت به غلات سخت تر به کاشت پاییزی زودتر نیاز دارد. جفت کردن جو با حبوبات مانند نخود یا شبدر سهم محدود نیتروژن آنها را جبران می کند.
جو یکی دیگر از گزینه های اقتصادی را ارائه می دهد که در دمای خاک بین 35 تا 38 درجه فارنهایت زمانی که در اواسط اکتبر کاشته می شود، جوانه می زند. جو علیرغم مقاومت کمتری نسبت به چاودار، به طور قابل اعتمادی از فرسایش جلوگیری می کند و علف های هرز را در زمستان سرکوب می کند.
خواص ویژه و هشدارها
برخی از گیاهان پوششی مزایای منحصر به فردی فراتر از بهبود اساسی خاک ارائه می دهند. سبزی خردل علفکشهای طبیعی تولید میکند که هم علفهای هرز و هم بیماریهای{1}}خاک مضر را سرکوب میکند، حتی جمعیت نماتد را کنترل میکند. با این حال، باغبان باید از دانهبندی خردل جلوگیری کنند تا از تمایلات علفهای هرز آن جلوگیری کنند.
شبدر قرمز در جلوگیری از فشردگی خاک در حالی که به حداقل آب نیاز دارد برتری دارد و آن را برای آب و هوای خشکتر مناسب میکند. حبوبات زمستان گذران امکان کاشت بعدی پاییزه را فراهم می کند و باید قبل از گلدهی کشت شود تا سهم مواد آلی آن به حداکثر برسد.
شبدر زرشکی مزایای تثبیت نیتروژن مشابهی را برای ماشک پرمویی که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرد، اما بدون چالش های مدیریتی مرتبط، ارائه می دهد، نرخ رشد سریع تر و کاهش تراکم بهتر را ارائه می دهد.
زمانبندی همچنان حیاتی است
موفقیت در گیاهان پوششی پاییزی به زمان بندی مناسب و درک حداقل دمای خاک برای جوانه زنی بستگی دارد که از 34 درجه فارنهایت برای چاودار زمستانه تا 45 درجه برای شلغم علوفه ای متغیر است. اکثر متخصصان کاشت را بین اواخر آگوست و اوایل اکتبر توصیه می کنند و با شرایط آب و هوایی محلی و نیازهای خاص محصول سازگار می شوند.
با نزدیک شدن به فصل زمستان، باغبانان آیندهنگر- متوجه میشوند که چند ساعت کاشت پاییزی میتواند به طور قابلتوجهی به خاک سالمتر و پربارتر تبدیل شود که فصل باغبانی بهار فرا میرسد.
